Zoals bij de Negationismewet is besproken heeft het Arbitragehof gesteld dat een restrictieve interpretatie zich a fortiori steeds opdringt wanneer de wet de vrijheid van meningsuiting beperkt. Bij de antidiscriminatiewetgeving heeft het Arbitragehof dit nader gespecificeerd voor het ‘aanzetten tot’, de term ‘discriminatie’ en het moreel element:

‘(...)(discriminatoire) beledigingen zijn onder de Antiracismewet slechts strafbaar indien zij tevens (bewust) derden ergens toe aansporen of aanzetten. Het Arbitragehof stelt dat “(…) het aanzetten tot discriminatie, haat of geweld (…) alleen strafbaar is wanneer wordt aangetoond dat er sprake is van een voornemen om aan te zetten tot discriminerend, haatdragend en gewelddadig gedrag.”’

De zegspersoon van het CGKR beweert in zijn verhoor: “Door het publiceren en uitgeven van de boeken geschreven door Jozef Rulof, maakt de Stichting Wayti Uitgeverij zich plichtig aan het aanzetten tot haat.”

Als (het verspreiden van) de boeken van Jozef Rulof zou aanzetten tot discriminatie, segregatie, haat of geweld, dan zou je toch mogen veronderstellen dat in de voorbije 50 á 70 jaar dat deze boeken vrij verkrijgbaar waren er zich openbare incidenten van haat, discriminatie of geweld zouden hebben voorgedaan die in verband konden gebracht worden met deze boeken.

Hiervan is de uitgever niets bekend.

Geen discriminatie, geen segregatie, geen haat en geen geweld in de periode van 50 á 70 jaar dat deze boeken daadwerkelijk zijn gelezen door tienduizenden mensen.

Om deze maatschappelijke werkelijkheid ‘tastbaar’ te maken hebben betichten aan reële lezers van de boeken van Jozef Rulof gevraagd of deze boeken hun aanzetten tot discriminatie, segregatie, haat of geweld.

En meer omvattend gesteld, waar deze boeken hen toe aanzetten, wat het lezen van deze boeken voor hun betekent.

Deze lezers kunnen door hun jarenlang lezen en herlezen als ‘experten’ worden beschouwd wat betreft de invloed van (het verspreiden van) deze boeken op de mensen die ze echt lezen.

Uit deze honderden getuigenissen blijkt ontegensprekelijk dat de boeken van Jozef Rulof haar reële lezers aanzet tot liefde, respect, begrip en geweldloosheid.

Dit hoeft niet te verbazen omdat iedereen die deze boeken gelezen heeft weet dat de gelijkwaardigheid van alle mensen ongeacht zogenaamd ras, huidskleur, afkomst of nationale of etnische afstamming het eerste basisbeginsel van deze ‘leer’ is.

Alle boeken roepen op tot het ‘Heb elkander lief’ van Christus.

Ze verklaren door middel van de wet van oorzaak en gevolg, dat alles wat we een ander aandoen ooit naar onszelf terugkeert totdat we al het leven op aarde liefhebben.

In deze boeken wordt duidelijk gemaakt dat de emotie ‘haat’ of het gedrag ‘geweld’ thuishoort in een zeer lage afstemming van geestelijk functioneren, een afstemming waaruit we ons dienen te verheffen willen we ooit geestelijk evolueren.