De beweegredenen en motieven aangehaald door de onderzoeksrechter gelden nog steeds onverminderd en worden door het Hof, Kamer van Inbeschuldigingstelling, overgenomen en tot de zijne gemaakt.

Wat punt 1 betreft stelt de onderzoeksrechter terecht dat de strafvordering geen betrekking heeft op de persoon van Jozef Rulof of over zijn geschriften op zich doch wel gaan de feiten waarvoor vervolging werd ingesteld over wat de verzoekers met deze geschriften doen, zoals uiteengezet in de diverse tenlasteleggingen. Derhalve is het gevraagde niet noodzakelijk om in onderhavig strafdossier tot de waarheidsvinding bij te dragen.