Vorig tijdvak en huidige maatstaven
Jozef Rulof overleed in 1952.
De verwoording van de filosofie kwam tot stand in de eerste helft van de vorige eeuw, tussen 1933 en 1952.
In die tijd had men totaal andere opvattingen over ‘volkeren’ en ‘rassen’ en alle gevoelige onderwerpen die nu ‘politiek correct’ behandeld worden.
Onafgezien of Jozef Rulof hiertoe behoorde, waren zeer vele schrijvers in dit bewuste tijdvak naar onze huidige maatstaven gemeten racistisch.
In die tijd was zelfs een volledig Amerikaans maatschappelijk bestel aan het ‘discrimineren’ tussen ‘black and white’.
We zeggen hierover in onze besluiten ten gronde:
In het gerechtelijk onderzoek naar de geschriften van Jozef Rulof is deze historische context in geen enkel opzicht in ogenschouw genomen, in directe overtreding van de richtlijnen van het EHRM om de globale context van de gecontesteerde geschriften mee te wegen.
Het OM en het CGKR doen alsof de ‘uitlatingen’ vandaag de dag uitgesproken worden door de huidige betichten, om ze vervolgens volgens de huidige wetgeving berecht te willen zien.
De BP wil een wet uit 2003 (de antidiscriminatiewet) toepassen op boeken die in 1939 zijn geschreven (Zielsziekten van Gene Zijde bezien en Het Ontstaan van het Heelal).
Zelfs indien we de ‘oude’ antiracismewet van 1981 nemen, is dat 42 jaar na datum!
Moeten uitgevers van historische werken zich zorgen gaan maken nu de uitgever van Jozef Rulof boeken naar de correctionele rechtbank is verwezen wegens het uitgeven van een historisch werk waarvan hij zelf niet de auteur is?
Als we dan kijken naar het tijdvak waarin Jozef Rulof opereerde, kunnen we vaststellen dat hij voor zijn tijd een voorvechter voor gelijke behandeling van alle mensen was!
Hij klaagde tijdens zijn reizen doorheen Amerika het ‘apartheidssysteem’ aan en vond het mensonwaardig om ‘blacks’ te verbieden op plaatsen waar ‘whites’ werden toegelaten.
Hij verzette zich met klem tegen het ‘only for white’ gedoe van zijn Amerikaanse (blanke) tijdgenoten.
Op een Vraag en Antwoordavond vertelt Jozef Rulof hoe het hem vergaan is toen als onderdeel van de filosofie uitgelegd werd dat de Nederlandse koloniën onafhankelijk moesten worden omdat elk volk onafhankelijk moet worden om zich naar eigen gevoel en inzicht te kunnen ontwikkelen:
Wij gaven destijds in Diligentia een lezing over ‘Indië en wij’ en toen zei meester Zelanus, dat Indië (Indonesië) onherroepelijk vrij zou komen.
Van het balkon schreeuwde iemand: ‘Vuile bolsjewiek!’ Maar Indië kwam vrij.
Wat nu?
Schelden over en afmaken hetgeen je nog niet begrijpt?
‘Meester Zelanus’ vertelt dit later op een Vraag en Antwoordavond als volgt:
Toen wij in 1935 schreven (…) dat de volkeren in Europa en voor de wereld tot eenheid zouden komen, wist dat nog niemand!
Toen wij een lezing gaven hier, ‘Indië en gij’, en zeiden: dat Indië van u komt vrij, want dat is een kosmische wet, werd er daar geschreeuwd: ‘Vuile Bolsjewiek!’
Ik zeg: ‘Dank u, dame, dan bent ú het, want ik schenk u mijn liefde.’ En het is gebeurd.
Met het beeld van ‘de verenigde volkeren der aarde’ in het boek ‘De Volkeren der Aarde’ was de schrijver zijn tijd ver vooruit.
In zijn tijd dacht men nog in soevereine staten die konden doen en laten wat ze zelf goeddunkten, en onderdrukking van andere volkeren werd daarbij openlijk toegestaan.
In die tijd kwam Jozef Rulof reeds op voor het zelfbeschikkingsrecht van alle volkeren, en van alle mensen, ongeacht de bemoeienissen van welke ‘overheid’ dan ook.
Voor hem was de onderdrukking van een mens – of het niet respecteren van een mens omwille van een discriminerende eigenschap – onaanvaardbaar.
