Amerikareis 3

Jozef ging een derde keer naar Amerika van mei tot november 1948.

Hieronder zien we Jozef tijdens zijn derde Amerikareis, temidden van zijn broer Anton (geheel rechts), de vrouw en kinderen van Anton (links van hem) en een aantal bezoekers.
Tijdens zijn derde verblijf in Amerika heeft Jozef veel geschilderd. In samenwerking met zijn broers Anton en Hendrik hield hij ook tentoonstellingen van zijn astrale kunst. Hieronder ziet u een advertentie in ‘the New York Times’ van 16 mei 1948. In de tweede kolom kunnen we lezen dat hij in Barbizon-Plaza in New York ‘Decorative flower paintings and imaginative landscapes’ tentoonstelde.
Hieronder ziet u de aankondiging van de tentoonstelling van Jozef Rulof in New York van 9 mei tot 13 juni 1948.
Hieronder ziet u Jozef bij zijn schilderijen in New York. Het schilderij bovenaan is de voor zijn broer Teun geschilderde levensrots.
Hieronder verklaart Jozef aan twee dichteressen uit New-York het stuk dat geschilderd werd voor het kankerfonds.
De stad Rochester is het, waar Jeus contact krijgt met het Amerikaanse spiritualisme, hierna met de metafysische wereld in New York, waardoor hij in staat werd gesteld het bedrog op dit gebied vast te stellen.
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
In Rochester waren Jozef en zijn broer Anton te gast op het spiritualistisch wereldcongres ter viering van 100 jaar modern spiritualisme. Hieronder ziet u het congresboek waar Jozef zijn naam in schreef en waarin hij zelf ook vermeld stond:
Foto 2 op pagina 60 van dit congresboek illustreert de onderstaande tekst uit Jeus 3:
En dan gaan ze naar het kamp Silver Bell, een naam van een Indiaans meisje, dat berucht is door de fysische verschijnselen, materialisaties.
Hoe komen wij daarbij, zegt hij tegen Tony.
Wij moeten die mensen trakteren met een schilderij en erg suffig doen of wij zien niks.
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
Zijn broer Tony (Anton) legt uit hoe ze toegang krijgen tot het grootste medium van Amerika. In dat heiligdom werden er immers geen vreemdelingen of reporters toegelaten:
Om hier binnen te komen, hadden zij reeds de fundamenten gelegd.
Géén vreemdeling, géén reporter komt hier binnen.
Honderden mensen worden er in één week bedrogen.
En dít is het grootste medium van Amerika.
Eén van de allergrootste mensen op dit gebied.
De hotelboys en -meisjes, de heren van deze Corporation spelen voor materialisaties!
Tweeënveertig geesten manifesteren zich en niet één echt verschijnsel is erbij.
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
De voorstelling begint:
Zij mogen natuurlijk bij de materialisaties; en daar zitten ze dan.
Het rode lichtje gaat aan.
Met twintig mensen in één kamer.
Daar is het kabinet, waarin het medium, één van de grootste mediums in Amerika, verdwijnt.
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
En thans zit hij daar en na drie minuten verschijnt de eerste materialisatie al.
Maar de vrouw is het, ze praat door haar keel en dat, wat daar nu rondscharrelt, is een meisje uit het hotel.
Het bedrog is begonnen!
Tien minuten later komen Crisje en Miets, als materialisaties tot Jeus en Tony.
Indien u Geestelijke Gaven kent en gelezen hebt, behoef ik u niets meer te zeggen, als u thans hoort, dat Crisje en Miets geen plat meer kennen.
Eerst zijn ze door de man van het medium uitgehoord.
Leeft je moeder nog, Jozef?
Heb je zusters en nog meer broeders?
Nu weten ze genoeg en zal je het hebben.
Crisje zegt tegen Jeus en Tony:
„How are you, Jozef and Tony (Hoe is het met jullie, Jozef en Tony).”
Jeus vraagt aan Crisje, maar hij wil deze vrouw de tule al van het lijf trekken, doch dit voorkomen wij of ze killen hem in het kamp – „Kun je geen plat meer, moe’der?
Heij ’t plat verleerd?
Buje hadstikke gek geworre?”
Nu moet dat medium antwoord geven, doch de geest van Crisje vraagt:
„What did you say, Jozef (Wat zei je, Jozef)?
Yes, I am very happy, very, indeed, Tony, of course (Ja, ik ben heel gelukkig, werkelijk, heel gelukkig, Tony, vanzelfsprekend).”
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
Nu zijn moeder Crisje in het hiernamaals geen dialect meer lijkt te begrijpen, wil Jozef deze bedriegers ontmaskeren, maar de meesters houden hem tegen:
Wij weten het, één woord van hem en hij komt niet levend meer naar Holland terug!
En daarom leggen wij ’n kosmisch slot op zijn mond, maar doen het anders, wij zullen het de wereld schenken!
Thans; nú is het er!
Mannen en vrouwen spelen hier voor materialisaties.
En dat levert goed geld op.
Het grote hotel is steeds, héél het seizoen, besproken.
Voor honderden mensen wordt er dag in dag uit gekookt, u ziet het, een geestelijk hotel is het met occult bedrog en daar leven honderden mensen van!
Een consortium is het!
Toen liet Jeus zich toch iets ontvallen en werd het kamp Chesterfield voor hem gesloten, géén kamp stond meer voor het beroemde medium uit Nederland open, ze wisten het nu, hij wist het ook!
Bedrog, bedrog, bedrog!
Als dit het grootste medium is van Amerika, wat is dan het andere menselijke restje?
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
De belangrijkste reden waarom de meesters Jozef een derde Amerikareis lieten maken, was om hem te tonen hoeveel bedrog op occult gebied hier in Amerika en in de rest van de wereld vertoond werd. Een uitvoerige beschrijving hiervan is te vinden in het laatste hoofdstuk van Jeus van Moeder Crisje Deel 3:
Onderstaand het kamp Silver Belle. Bron: http://www.spiritualpathspiritualistchurch.org
Het kamp Lily Dale:
Onderstaand het kamp Chesterfield:
Hieronder een aankondiging dat Jozef op zondag 11 juli 1948 in Lily Dale - Silver Belle om 8:00 P.M. een schilderseance zal houden (Trance Painting by Josef Rulof.) en dat er een kleurenfilm over zijn schilderijen getoond zal worden (‘Color Motion Pictures’ - Featuring Josef Rulof and his Paintings).
Deze kleurenfilm is bewaard gebleven en toont onder meer hoe Jozef in trance gaat en in die trance aan een schilderij werkt. Hieronder ziet u enkele foto’s uit die film.
Ook het beeld van het schilderij in de zetel hieronder is een still uit de filmopnames die in Amerika gemaakt zijn tijdens het bezoek van Jozef.
Hieronder is te zien hoe het schilderij uit Amerika in Nederland aankwam, als onderdeel van 77 schilderijen uit Amerika die in september 2010 bij de stichting zijn wedergekeerd.
Jozef in Lily Dale:
De énige echte die hier rondloopt, ziet Jeus, is ’n echte Chief Indiaan, die hem trakteert en hem z’n gewaad omhangt en dat is een eer.
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
Hieronder een foto en enkele beelden uit een film gemaakt tijdens het bezoek van Jozef aan Lily Dale.
Hieronder ziet u een krantenartikel uit de Rochester Daily van 6 juli 1948 over de schilderijen die Jozef gemaakt heeft bij zijn broer Hendrik in Solon, met de vertaling eronder:
Solon Hotel lijkt op Kunst Galerij na bezoek van schilder
Door Eva D. Bachelder
Europa’s mystieke en kosmische kunstenaar, Jozef Rulof, die, gepresenteerd door de Directors of Philosophical Research, vorige maand een aantal lezingen gaf in de voordrachtszaal van Carnegie Hall en die van 9 mei tot 13 juni een tentoonstelling van kosmische schilderijen had in het Barbizon-Plaza Gallery in New York City, was vorige week voor het eerst in Maine, waar hij te gast was bij zijn broer, Henry Rulof, in Solon, waar laatstgenoemde het Solon Hotel runt. Hij werd vergezeld door een andere broer, Anton Rulof, en zijn vrouw uit White Plains, N.Y.
Tijdens zijn bezoek en sindsdien heeft de lobby van het hotel de sfeer van een kunstgalerie aangenomen en mensen worden naar de stad getrokken door deze attractie, schilderijen die zijn gemaakt terwijl de kunstenaar “in trance” was. De in Nederland geboren Nederlander lijkt zijn drang om symboliek van zijn spirituele leven uit te drukken te ontlenen aan oprechte mystiek. “Ik probeer het goede en het slechte in het leven te symboliseren,” verklaart de schilder. “Een vaas met bloemen, bijvoorbeeld, is de mens, de bloemen zijn zijn persoonlijkheid. Soms worden ze aangetrokken door de slang van het kwaad.”
In een bepaald schilderij laat Rulof een slang zien die de schoonheid van rijpe exotische bloemen aanvalt. Zijn geschenk aan het Damon Runyon Cancer Fund, symboliseert de aanval van kanker op de mens.
Zijn bloemen hebben iets weg van de Oriënt en zijn eerder een kruising tussen een orchidee en een pioenroos. Ze kunnen dof of levendig zijn, afhankelijk van de persoonlijkheid die ze uitdrukken.
Hij heeft een geheel eigen techniek, en of hij nu op doek of op een houten paneel werkt, er is de indruk van de directe aanraking van de hand, in plaats van de indirecte penseelstreek. Hij werkt snel zonder een onderwerp voor zich, dat zich ontwikkelt terwijl hij werkt. In een recent interview vroeg hij de schrijfster om naast een van zijn schilderijen te poseren, terwijl hij in de tien minuten die volgden een werk van schoonheid voor haar schilderde, waar iemand die de kosmische kunst niet begreep, ook van kon genieten.
Velen zien tentoonstellingen. De Art Digest van juni is lovend over zijn werk en een ander kunsttijdschrift schrijft over zijn tentoonstelling: “Rulofs werk geniet van de eenvoud van directe communicatie. Het treft door raffinement en in tegenstelling tot zoveel moderne kunst die geboren lijkt uit frustratie en wanhoop, draagt het een boodschap van hoop. Misschien is dat de reden waarom het een duidelijke aantrekkingskracht heeft op mannen en vrouwen van alle rangen en standen.”
Hoe dit ook zij, veel mensen zien de tentoonstelling in Solon. (...) de rol van hemzelf - een metafysicus geschilderd - in een speelfilm, opgebouwd rond het thema spirituele kennis. Sinds zijn terugkeer naar New York heeft men echter vernomen dat een filmproducent hem heeft gevraagd naar Hollywood te gaan en dat hij daarheen vertrekt na zijn kunsttentoonstelling in Rochester, N.Y., volgend weekend.
Terwijl hij in Solon was, werden er onderhandelingen gevoerd over de aankoop van 400 acres land aan de oevers van de Kennebec rivier, waar een zomerkamp zou kunnen worden opgezet met als doel een kunstgalerie en rustkamp. Ondertussen is er een verzoek ingediend bij de Solon Grangé om hun zaal te huren voor een kunsttentoonstelling over een periode van een paar weken.
Op de vraag: Wie is Jozef Rulof? Hij is de derde zoon van bescheiden ouders. Zijn vader was een gewone arbeider met een ongewone stem en een liefde voor muziek. Zijn moeder werd verstoten uit haar middenklasse vanwege haar huwelijk. Als kind was Jozef anders dan andere kinderen. Langzaam op school, leek hij wijs in zaken van leven en dood. Hij ging van zijn zesde tot zijn twaalfde naar school en had tot zijn 28e nog nooit een penseel in zijn hand gehad. Hij was zelf te arm om zijn eerste boeken uit te geven, maar de mensen die ze lazen namen de taak over en zo zijn zijn werken tot ontwikkeling gekomen; en hij is in Amerika.
In de ‘New York Herald Tribune’ van 6 september 1948 werd in een cartoon verbeeld hoe Jozef in trance geschilderd heeft in de bedding van Lehigh Canal. De vertaling van het onderschrift onder deze cartoon luidt:
Jozef Rulof, een schilder uit Nederland, zet zijn ezel neer in de droge bedding van het Lehigh Canal in New York. Hij schildert voor de toeschouwers een schilderij in zes en twintig minuten. Hij had beloofd het in een half uur te doen.
Zoals uit de tekst van het artikel op deze pagina blijkt, is ook dit schilderij voor het kankerfonds gemaakt.
Over Jozef wordt in dit artikel geschreven:
Er was veel belangstelling voor een bord met de tekst: “Jozef Rulof, beroemd schilder en auteur van zevenentwintig boeken, geeft om 20.45 uur een demonstratie ‘geïnspireerd schilderen’.
Vlak voor die tijd klom de heer Rulof, een schilder uit Nederland, op een platform dat op de bodem van het kanaal was opgesteld. Meneer Francis kondigde aan: “Meneer Rulof schildert terwijl hij in trance is. Hij verwacht een heel olieverfschilderij in een half uur af te hebben.” Daarna nodigde hij de kunstliefhebbers op straat uit om zich “neer te zetten op het jaagpad of in het kanaal” en vroeg hen stil te zijn zodat ze de trance van de kunstenaar niet zouden verstoren. Bezoekers nestelden zich op de oever van het kanaal en groepeerden zich rond het platform. De stilte werd alleen verbroken door het geknetter van een katydide en het gerinkel van ijs.
Een man op de bank zette de naald op een platenspeler en de tonen van ‘The Rosary’ daalden het kanaal in. De heer Rulof nam een trance-houding aan. Na enkele minuten van dit tafereel ging hij met schokkerige penseelstreken het doek te lijf.
Toen het doek klaar was, kwam Rulof uit zijn trance en boog. Groot applaus steeg op uit de gracht. Hij had het in zesentwintig minuten gedaan. Het schilderij, waarvan sommigen zeiden dat het een landschap was en anderen dat het een zeegezicht was, werd geveild en bracht op. De gelukkige bieder bood het opnieuw aan en deze keer bracht het op.
Nadat hij uit zijn trance was gekomen werd de heer Rulof gevraagd hoe hij dit type schilderij noemde.
‘Kosmisch schilderij,’ zei hij op bescheiden toon.
Wanneer wij thuiskomen beginnen wij voor een nieuwe tentoonstelling te schilderen, groter en machtiger nog dan de vorige, omdat de Barbizon-Plaza Hotel Gallery, Jeus terug wil zien.
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
Op de foto hieronder ziet u dat die nieuwe tentoonstelling in de Barbizon-Plaza gehouden werd van 3 oktober tot 3 november 1948.
Hieronder enkele tickets van 27 oktober 1948:
In oktober 1948 werd een artikel over het schilderend mediumschap gepubliceerd in Design, een kunstmagazine in Amerika. Hieronder ziet u de cover, de link naar het volledige artikel, en een Nederlandse vertaling van dit artikel:
Jozef Rulof, schilder van het ongeziene, door Dorothly Grafly
De kunst van Rulof is een levendige combinatie van mystiek, symbolisme en decoratieve stijl. Het betekent veel voor de mens die denkt of voelt in termen van het kosmische en ook voor het minder gevoelige individu dat alleen genoegen ontleent aan een decoratie. Misschien heeft iemand die graag een knap stilleven ziet als zodanig weinig gemeen met een door en door mysticus, maar in Rulofs schilderijen komen deze uitersten bij elkaar.
Direct als je deze mens ontmoet, word je geroerd door diepkijkende, stralende ogen die niet naar, maar in en door je lijken te kijken. Vanaf zijn geboorte leefde Jozef in een wereld van de verbeelding, vanwaaruit hij nu een serie knappe composities materialiseert. Doordrenkt van symboliek als ze zijn, kunnen ze door de diegene die geen verbeelding gebruikt, gezien worden als stillevens, zeegezichten en lanschappen. Er is in feite een verwantschap tussen de mystiek van Rulof en de romantiek van Ryder die veel van hetzelfde gevoel gebracht heeft naar zijn maanverlichte zeegezichten, zijn rotsen, bossen en water. (...)
De bruuske zakenman voor wie de mystiek een gruwel is kan waardering hebben voor de decoratieve schoonheid van Rulof s composities zoals: ‘Astraal landschap’, ‘Goddelijke gift van het universum’ of ‘Levensharp’. Rulof heeft een geheel eigen techniek ontwikkeld. Of hij nu werkt op doek of houten paneel, er is in zijn toepassing van pigment meer een gevoel van directe aanraking van de hand dan van de indirecte penseelstreek. Het is misschien het meest vergelijkbaar met het vingerverven. ‘Ik vorm mijn penselen altijd,’ legt hij uit. ‘Elke haar moet functioneren. Ik kan niet werken met een penseel totdat ik het gevormd heb.’
Rulofs bloemen zijn een exotische kruising tussen orchidee en pioenroos met een wat oosters karakter. Bloesems van de verbeelding, ze kunnen verfijnd zijn of levendig, in overeenstemming met de kwaliteit van de ‘persoonlijkheid’ die ze uitbeelden. De volledig ontluikende bloem, met verfijnde ranken uit het hart, noemt Rulof ‘Moederbloemen’.
Hij rangschikt nooit bloemen in een vaas voordat hij gaat schilderen. Ze groeien onder zijn hand terwijl hij schildert. ‘Soms,’ zegt hij, ‘zie ik de hele compositie voordat ik begin, maar meestal ontwikkelt het zich tijdens het werken. (...)’
‘De bloemkleuren zijn het leven’, en hij zet ze tegen een rijke kleuren-ruimte van tempelgewelven waardoor het ‘leven’ stapje voor stapje stroomt. Zodoende verschijnen trappen en watervallen - beide symbolen van het leven - in tal van de composities.
Rulof werkt snel. Zijn ‘Levensharp’, een boog van bloemen met kosmische stralen als snaren, werd voltooid in twee en een half uur.
‘Ik probeer het goede en het slechte in het leven te symboliseren,’ verklaart de schilder. Een vaas met bloemen, bijvoorbeeld, is de mens. De bloemen zijn z’n persoonlijkheid. Soms worden ze aangevallen door een slang van het kwaad. Men ziet de slang zich kronkelen om de persoonlijkheid, die kan worden vernietigd of, als hij sterk genoeg is, de slang kan verdrijven.’ In een bijzondere, ingewikkelde compositie, toont Rulof een slang die aanvalt op de schoonheid van exotische bloemen in volle bloei. Als zijn schenking aan het ‘Damon Runyon’ kankerfonds, symboliseert dit schilderij de aanval van kanker op het menselijk lichaam.
Zoals de ‘moeder-bloem’ in volle bloei is, met ranken die zich voortplanten; zo is ‘kinder-bloem’ compact als een knop. ‘Goddelijke gift van het Universum’ is een eerbetoon aan een kind dat op zevenjarige leeftijd stierf. De eenvoud, de teerheid en een verheffende kleurschakering, geven het kleine boeket een eigen uitstraling.(...)
In dezelfde editie van Design was ook het bericht opgenomen dat u hierboven ziet. Hieruit blijkt dat de schilderijen van Jozef ook beschikbaar werden gesteld voor andere tentoonstellingen. Hieronder ziet u daar een voorbeeld van in de ‘Art Shop’.
Hieronder ziet u een palet door Jozef gemaakt voor een art magazine in New York.
Hieronder ziet u in de kast van de beroemde Carnegie Recital Hall in New York een aankondiging van een lezing door Jozef Rulof op 14 oktober 1948 over ‘Reincarnation’ in het Engels!
Meester Zelanus legt uit dat ze hiervoor uit de vorige levens van Jozef geput hebben, zodat hij deze lezing in vloeiend Engels kon houden:
Gaat u nu eens naar Amerika en houd er een lezing over ‘reïncarnation’, over de wedergeboorte, over de kosmische wedergeboorte, in het Engels, en u kent geen woorden; hoe wilt u zich voelen?
André, Jozef Rulof moest daar op die grote bühne van Carnegie Hall gaan staan, en dat in New York.
Hij gaat.
Indien het noodzakelijk is, kan er alles gebeuren, en dan moeten die vorige levens terug, ziet u?
En daar hebben wij uit geput.
Vraag en Antwoord Deel 6, 1951
Dat hebben de meesters een kwartier voor aanvang van de lezing gedaan. Zijn broer Anton begreep er niets van dat Jozef zat te slapen als hij hem kwam halen voor de lezing te geven:
Zijn broeder die heeft de mensen aangesproken.
Hij wordt ingeleid.
Maar een kwartier voordat wij ... – zoals hier gebeurt: hij gaat daar zitten, ik kom tot hem – valt hij in slaap.
Hij gaat heerlijk slapen vóór de lezing, in New York, over reïncarnatie, in het Engels.
Toen kwam zijn broeder, die zegt: ‘Heb je dan helemaal geen zenuwen?’
Vraag en Antwoord Deel 6, 1951
De meesters maakten een vorig leven uit Londen wakker:
Hij bleef in zijn organisme, en toch had meester Alcar in dat kwartier het Engelse leven wakker gemaakt, en toen sprak hij een society Engels.
De mensen hebben gevraagd aan zijn broeder: ‘Hoelang leeft u hier?’
Toen zegt de broeder: ‘Achttien jaar.’
Toen zegt hij: ‘Jozef spreekt beter dan jij.’
Toen kwam Dennis Lefton, die kwam boven.
En dat was die astronoom in de boeken ‘Het Ontstaan van het Heelal’.
Die haalden wij toen omhoog, maar voor zeven procent, en toen ging het reeds.
En, volkomen overgave.
Doet u het eens?
Probeer het eens?
U moet in de eerste plaats uzelf volkomen, honderd procent kunnen overgeven.
Ziet u?
En het was een wonderbaarlijke lezing, met bezieling.
We hebben er álles voor gegeven.
Vraag en Antwoord Deel 6, 1951
Op de foto hieronder geheel rechts ziet u de broer van Jeus, Teun, links zijn vrouw en kinderen, en daarnaast een aantal bezoekers. Het schilderij links op de foto werd door Jongchi geschilderd en ziet u daaronder in kleur.
Hieronder ziet u van links naar rechts Jozef, Hannie en Teun Rulof en op de voorgrond hun zoon Ron.
Broers Hendrik en Anton vormden de ‘Rulof Brothers Publishers’.
Onderstaand een dankbrief van hen.
En dan kan hij zich in de KLM-vogel neerzetten om te denken, om zich voor Holland gereed te maken.
Vaarwel, Amerika!
Tot kijk!
Jeus van Moeder Crisje Deel 3, 1952
Hieronder foto’s van Jozef op Schiphol na terugkomst uit de Verenigde Staten op 6 november 1948. Hij wordt er verwelkomd door zijn vrouw Anna en een aantal vrienden.